Code Migration Assistant: Agentic Mimariyle Bankacılık Ölçeğinde Mobil Replatforming

Replatforming, uygulamanın davranışını koruyarak altındaki teknoloji tabanını değiştirmek demek: UIKit'ten SwiftUI'a, Android View sisteminden Jetpack Compose'a, ya da eski bir hibrit çatıdan Kotlin Multiplatform veya React Native'in yeni mimarisine geçmek gibi. Bankacılıkta bu işin zorluğu kodun boyutundan çok kodun içinde gömülü olan kurallardan geliyor.

Bir para transferi ekranı yalnızca form değildir: limit kontrolleri, kur hesapları, mevzuat gereği gösterilmesi zorunlu metinler, ekran görüntüsü engelleme, session timeout ve analitik olayları içerir. Bunların bir kısmı dokümante edilmemiştir, yalnızca kodda yaşar. Anti-pattern, migrasyonu 'görünümü yeniden çizme' işi olarak planlamak ve bu gizli davranışları ilk sürümde kaybetmektir. Bu yüzden bankacılık ölçeğinde ilk iş, taşınacak her modül için davranış envanteri çıkarmak ve bunu migrasyonun kabul kriteri hâline getirmektir.

Son on iki ayda agentic migrasyon deneme aşamasından ürünleşmiş araçlara geçti. AWS Transform Mayıs 2026'da ilk yılını 4,5 milyar satır işlenmiş kod ve yaklaşık 810 geliştirici-yılı tasarrufla kapattı; agent'ları Mayıs'ta MCP sunucusu ve eklentilerle Claude, Cursor, Codex ve Kiro içine taşındı, Haziran'da ise teknik borcu sürekli tarayan bir modernizasyon özelliği önizlemeye açıldı. Anthropic Mart 2026'da partner ağıyla birlikte bir Code Modernization başlangıç kiti duyurdu.

Kanıt tarafı da netleşti. Ağustos 2026'da yayımlanan bir vaka çalışmasında coding agent, VB6'dan C#'a taşınan 12 özellikte ortalama yüzde 70 davranış eşdeğerliğine ulaştı; ama basit özelliklerde yüzde 92 iken karmaşık özelliklerde yüzde 47'de kaldı ve token maliyeti altı kat arttı. Mobil tarafta React Native 0.87 (Ağustos 2026), sıkı TypeScript API'sine geçişi bir agent becerisiyle destekliyor. Düzenleme cephesinde Türkiye'de BDDK, Şubat 2026'da bankalarla yapay zekâ ve bulut çalıştayı yaptı; Haziran'da basına yansıyan bilgilere göre insan onayı, açıklanabilirlik ve dışa bağımlılık risklerini kapsayan bir yapay zekâ düzenlemesi üzerinde çalışıyor.

Airbnb'nin yaklaşık 3.500 React test dosyasını Enzyme'den React Testing Library'ye taşıdığı çalışma iyi bir referans. Ekip işi tek bir büyük istekle değil, her dosya için sıralı adımlarla kurdu: dönüştür, testleri çalıştır, linter'ı geçir, tip kontrolünden geçir. Her adım başarısız olursa hata çıktısı modele geri verildi ve dosya yeniden denendi. Dosyaların yüzde 75'i ilk dört saatte geçti, dört günün sonunda oran yüzde 97'ye ulaştı; ekibin bir buçuk yıllık tahmini altı haftaya indi.

Mobil migrasyonda aynı kalıp şöyle uyarlanabilir: bir planlayıcı Agent modülleri bağımlılık sırasına koyar, dönüştürücü Agent tek bir ekranı ya da bileşeni çevirir, doğrulayıcı adımlar derleme, birim testi, snapshot testi ve lint çalıştırır. 2026'da bu rol ayrımı hazır araçlara da girdi: Claude Code'un sub-agent'ları ve toplu değişiklik komutları, AWS Transform'un agent eklentileri aynı kalıbı paketliyor. Önemli olan, her Agent'ın dar bir görevi olması ve her adımın makine tarafından doğrulanabilir bir 'geçti/kaldı' sonucu üretmesi.

Bir dosyayı doğru taşımak için model yalnızca o dosyayı değil, onun çevresini de görmeli. Airbnb örneğinde prompt'lar 40 ile 100 bin token arasına çıktı; içlerinde ilgili 50'ye yakın dosya, elle yazılmış örnek dönüşümler ve aynı projeden geçen test dosyaları vardı. Google'ın kod migrasyonu raporunda ise hangi dosyaların değişeceği önce kod arama ve sembol analiziyle bulundu, model ancak ondan sonra devreye girdi; bir yılda 39 migrasyonda üretilen düzenlemelerin yaklaşık yüzde 70'i LLM kaynaklıydı.

Bankacılık uygulamasında bağlam paketi genellikle şunları içermeli: hedef mimarinin referans ekranı, tasarım sistemi bileşen eşlemesi (eski buton sınıfı hangi yeni bileşene karşılık geliyor), ağ ve güvenlik katmanının arayüzleri ve modülün davranış envanteri. Bu paketi her seferinde yeniden yazmak yerine depo kökündeki AGENTS.md ya da CLAUDE.md ve tekrar kullanılabilir skill dosyalarında tutmak 2026'da yaygın pratik oldu. Anti-pattern, modele tüm depoyu yükleyip kendi bulmasını beklemek. Hedefli bağlam hem maliyeti düşürüyor hem de halüsinasyon riskini azaltıyor.

Agent'ın ürettiği kodun derlenmesi, doğru olduğu anlamına gelmez. Migrasyonda asıl güvence, davranış eşdeğerliğini ölçen testlerden gelir. Birim testleri iş kurallarını, snapshot ya da ekran görüntüsü testleri görsel tutarlılığı, UI otomasyon testleri ise kritik kullanıcı yolculuklarını korur. Eski ve yeni ekranın aynı girdiyle aynı analitik olaylarını ürettiğini karşılaştıran bir test de bankacılıkta çok işe yarar.

2026 verisi bunun neden şart olduğunu sayıyla gösteriyor: Ağustos 2026 tarihli VB6'dan C#'a vaka çalışmasında agent'ın tek seferde ürettiği kod, karmaşık özelliklerde ancak yüzde 47 oranında eski davranışla eşdeğerdi. Google'ın raporunda da AI değişiklikleri normal kod incelemesinden geçti ve darboğaz çoğu zaman model değil, inceleme yapacak insanların zamanıydı. Bu yüzden aynı anda üretilen değişiklik sayısını sınırlamak gerekiyor. Mobil ekip için pratik çıkarım: önce test kapsamını artır, sonra Agent'ı çalıştır. Test kapsamı yüzde 30'un altında olan bir modülde Agent'ın hızı, hatayı daha hızlı üretmek anlamına gelir.

Bankacılıkta kodun bir AI aracından geçmesi kendi başına bir uyum sorusudur. Kaynak kodun hangi ortamda işlendiği, modelin veriyi eğitimde kullanıp kullanmadığı ve hangi değişikliği kimin onayladığı belgelenmelidir. Pratikte bu, kurum içinde barındırılan ya da veri saklamama taahhüdü olan bir model uç noktası, gizli anahtarların ve test verilerinin bağlamdan otomatik olarak ayıklanması ve her Agent çıktısının bir değişiklik kaydına bağlanması anlamına gelir.

Düzenleyici zemin de hareketli. AB'de Avrupa Bankacılık Otoritesi Kasım 2025'te AI Act ile mevcut bankacılık mevzuatı arasında çelişki görmediğini, ikisinin birlikte uygulanacağını açıkladı. Türkiye'de BDDK Şubat 2026'da bankalarla yapay zekâ ve bulut çalıştayı düzenledi; Haziran 2026'da basına yansıyan bilgilere göre kritik kararlarda insan onayını, açıklanabilirliği ve dış sağlayıcıya aşırı bağımlılığın sınırlanmasını öne çıkaran bir düzenleme hazırlığı var. Somut bir kural seti örneği: Agent yalnızca ayrı bir dalda çalışır, ana dala doğrudan yazamaz; kimlik doğrulama, şifreleme ve ödeme modüllerindeki her değişiklik iki insan onayı ister; Agent'ın kullandığı prompt ve bağlam, değişiklik isteğine ek olarak saklanır.

Bankacılık uygulaması kapatılıp yeniden açılamaz; milyonlarca kullanıcı her gün kullanır. Bu yüzden migrasyon genellikle strangler fig (boğan incir) kalıbıyla yapılır: yeni platform eski uygulamanın içine yerleştirilir, ekranlar birer birer yeni tarafa taşınır ve eski kod yavaşça budanır. iOS'ta SwiftUI ekranları UIHostingController ile, Android'de Compose ekranları ComposeView ile mevcut yapının içine gömülebilir; React Native tarafında da brownfield entegrasyon 2026'da finans uygulamalarında yaygınlaştı.

Her taşınan ekran bir feature flag arkasına konur ve kullanıcıların küçük bir yüzdesine açılır; örneğin önce çalışanlara, sonra yüzde 1'e, sonra yüzde 10'a. Çökme oranı, işlem tamamlama oranı ve destek talepleri eski ekranla karşılaştırılır. Agent hattı bu modelde ekran başına bir değişiklik isteği üretir, böylece geri alma da ekran düzeyinde mümkün olur. Büyük patlama yaklaşımının aksine risk, her adımda küçük ve ölçülebilir kalır.